Το πνεύμα ειναι δυνατότερο απ΄τον δράκο : House Of The Dragon, s.3/ ep.4

 

Βρισκόμαστε ήδη στο 4^ο επεισόδιο της σειράς, το οποίο έχει μονολεκτικό τίτλο : Tumbleton ,η πόλη που κατ’αρχην φαίνεται άνευ στρατηγικής σημασίας, γίνεται πρόσφορο πεδίο για τον παμπόνηρο άρχοντα Όρμουντ (ο James Norton είναι απολαυστικότατος με πολύ δυνατές σκηνές) να κάνει επίδειξη δύναμης : 15.000 στρατιώτες, βρώμικοι, εξαντλημένοι, νηστικοί καταλαμβάνουν την πόλη(που υποστηρίζει την Ρενίρα) και επιτάσσουν τα σπίτια της, κι ας τολμήσει κανείς απ΄τον λαό να παραπονεθεί, ο αρχοντικός (και μάλλον λιγουλάκι ναρκισσιστής) ‘Ορμουντ βρίσκει την ευκαιρία να δώσει απτό μάθημα περί διοικείν και δη τους κατώτερους, στον ανεψιο του πρίγκηπα Ντέρον Ταργκέρυεν, το αμάλγαμα αρχοντιάς του Οίκου Hightower και δρακο-επιδεξιότητας του Οίκου Ταργκέρυεν.

Είναι φοβερό αυτό το επεισόδιο, όχι μόνο χορταστικότατο (διαρκεί 1 ώρα και κάτι λεπτά), αλλά επιπλέον,διαθέτει σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ όσα επεισόδια προηγήθηκαν, πιστεύω, όλα αυτά που αγαπάμε σ’αυτή τη σειρά: ωραιότατη μουσική υπόκρουση του Djawadi να ντύνει τις κρίσιμες σκηνές και να σφραγίζει την ιστορία, απολαυστικές ερμηνείες, και υπέροχα ανοιχτά πλάνα, να γεμίζει η οθόνη αγριεμένους δράκους (σε ανησυχητικό βαθμό αγριεμένους), πανώριες πυργοδέσποινες (όπως η επιβλητική Maiden Of the Vale ,αρχόντισσα Τζέην Αρρυν− η Amanda Collin φυσικά), στοιχειωμένα φρούρια και αλαφιασμένους ιππότες (τα πλάνα στο φοβιστικό Harrenhal με τον σερ Κρίστον και τον σερ Γκουέην είναι φοβερά) και εξελίξεις που αντι να διευκολύνουν τη Ρενίρα να βάλει μία τάξη στο βασίλειό της, την εκνευρίζουν περισσότερο.

Δεν είναι όλα τακτοποιημένα και ελέγξιμα εκει στο King’s Landing, όπως είναι στην ωραιότατη κατασκευή της Old Valyria – έργο του πατέρα της. Πολύ θα το ήθελε, αλλά δεν είναι, και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι άνθρωποι που την πλαισιώνουν.

Με τον θρήνο και την οργή για τον τραγικό χαμό του γιού της, να την ροκανίζει σαν ποντίκι, προσπαθεί να εντοπίσει αφενός τον Μονόφθαλμο ετεροθαλή αδελφό της, αφετέρου το κάθαρμα που οδηγούσε τον δράκο που έκοψε το νήμα της ζωής του αγαπημένου της πρωτότοκου. Και αν για το πρώτο δεν υπάρχουν εξελίξεις, μήπως πρεπει να πανηγυριζει για το δεύτερο, αφού ο τρομερός σύζυγός της, φρόντισε να της φέρει «δικαιοσύνη και εκδίκηση» ;  Αυτός ο Ντέημον, ο Rogue Prince όπως είναι το παρωνύμιο που τον ακολουθεί χρόνια τώρα, τι ρόλο παίζει τελικά; διοτι αυτό που βλέπουμε και κατανοούμε οι θεατές, η αγχωμένη βασίλισσα Ρενίρα, δεν το γνωρίζει, δε ξέρει τι σκαρφίστηκε ο ευέξαπτος σύζυγός της, προκειμένου να την ικανοποιήσει. Πώς θ’αντιδράσει άραγε ότε και αν ποτέ, μάθει την αλήθεια;

Και ενώ στο Red Keep η Ρενίρα είτε συνεδριάζει πυρετωδώς με το Μικρό Συμβούλιό της, είτε επισκέπτεται την φυλακισμένη της, Άλισεντ, στο έτερο στρατόπεδο, των Greens, ο αρχοντας Ορμουντ σιγομαγειρεύει τις εξελίξεις, τις εξελίξεις της διαδοχής στον Σιδερένιο Θρόνο, να είναι άραγε αυτός ο επόμενος kingmaker;

 Είναι ομορφόσογο τελικά αυτοί οι Hightowers, ο γοητευτικός ‘Ορμουντ απ΄τη μιά, ο πολύ όμορφος σερ Γκουέην-ο αδελφός της Αλισεντ απ ΄την άλλη (ο Freddie Fox),η ‘Αλισεντ φυσικά, η οποία διατηρεί αυτή την ακαταμάχητη ομορφιά της, με τον υπέροχο καταρράκτη των καστανοκόκκινων μαλλιών της να πλαισιώνουν τα μαγουλάκια της, το λευκό της δέρμα, την καρτερία και τις κρυφές της σκεψεις, και τέλος αυτό το μαλλον τρομοκρατημένο αγόρι,ο Βενιαμίν της οικογένειάς της, ο τελευταιος της γιός, ο Ντέρον. Που συνειδητοποιεί ( ; ) πως ο θείος και μέντοράς του, τον προορίζει για μεγάλα πράγματα.

Και ο ταλαίπωρος πρώην βασιλιάς, ‘Εγκον, ο οποίος ζεί την κόλαση, τώρα που αναγκάζεται να υποστεί όλα όσα υφίστανται στην καθημερινότητά τους οι υπήκοοί του, τι σκέφτεται άραγε ( είναι τραγελαφικές οι σχετικές σκηνές, με τον Tom Glynn Carney να είναι εξαίρετος) ; πώς θα κόψει τον βρώμικο λαιμό όλων αυτών των ηλιθίων που τον σπρώχνουν, απειλούν, χλευάζουν, αγνοώντας φυσικά ποιος είναι στην πραγματικότητα ;  πώς θα επιστρέψει στο Θρόνο του και θα ξαποστείλει την ετεροθαλή αδελφή του; ή πώς θα καταφέρει να επιβιώσει άλλη μία μέρα;

Ένα ολόκληρο βασίλειο, έχει γίνει ρημαδιό, στάχτες, καμμένα πτώματα και ερείπια όλα στα πόδια δύο οικογενειών, που όμως έχουν αρκετή  τυφλότητα τα μέλη τους ώστε να μην βλέπουν αυτό που βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα τους, κοντά τους. Είναι σημαντική η σκηνή στο επιβλητικό Harrenhal, κυρίως για όσους θυμούνται το φινάλε του προηγούμενου επεισοδίου. Εδώ ο ‘Εημοντ, εκεί ο ‘Εημοντ, πού στο λύκο είναι ο Εημοντ αναρωτιούνται και οι Blacks και οι Greens ( η καλύτερη σκηνή του επεισοδίου είναι αυτή που ο Ορμουντ εξοργίζεται με τα νέα απ΄τον σερ Κρίστον Κόουλ).

Ένας άνθρωπος μόνο,γνωρίζει την απάντηση : το εξώγαμο κορίτσι του Οίκου Strong,η ετεροθαλής αδελφή αυτου του μουλωχτού του Λάρυς Στρονγκ,η μαυρομάλλα μάγισσα που συνομιλεί με τα φαντάσματα, και εκπαιδευει γεράκια.

 

Trivia : Τον πρίγκηπα Ντέρον Ταργκέρυεν υποδύεται ο Benjamin Evan Ainsworth, είναι μόλις 18 ετών.